Winter - The Four Seasons

Zima zamyka kolekcję klasycznych rzeźb ogrodowych przedstawiających cztery pory roku. W odróżnieniu od pozostałych figur nie opiera się na motywie roślinnym. Nie ma tu kwiatów, kłosów ani owoców. Ich miejsce zajmuje sama postać: stary mężczyzna szczelnie otulony ciężką szatą, z pochyloną głową i dłonią przyciągającą tkaninę do piersi. Zima nie ma dodatkowego atrybutu, ponieważ chłód został zapisany w jego pozie.

W dawnych alegoriach przedstawiano ją jako starca, łącząc schyłek roku ze schyłkiem życia. Nie oznaczała jednak końca, lecz zatrzymanie. Po zbiorach ziemia milknie, rośliny znikają, a to, co żywe, chroni się i czeka. Podobnie zachowuje się figura Chronosa: zamiast otwierać się ku otoczeniu, zamyka się we własnej sylwetce. Fałdy szaty tworzą wokół ciała niemal ochronną osłonę.

To najbardziej surowa rzeźba w całym cyklu i zarazem najmocniej kontrastująca z pozostałymi modelami. Młodość Wiosny, dojrzałość Lata i witalność Jesieni zostają domknięte przez poważną figurę starca, Zimę.