Apollo Belwederski – popiersie

Wzorem dla tego popiersia był Apollo Belwederski, marmurowa rzeźba z pierwszych dekad II wieku n.e., uznawana za kopię wcześniejszej greckiej rzeźby odlanej z brązu, tradycyjnie łączonej z rzeźbiarzem Leocharesem. Posąg odnaleziono w Rzymie w 1489 roku, skąd trafił do kolekcji kardynała Giuliana della Rovere, przyszłego papieża Juliusza II. Od początku XVI wieku pozostaje w zbiorach watykańskich, w Museo Pio-Clementino.

Popiersie Apollina czerpie inspirację z antycznego stylu przedstawiania męskiej urody. Widać to w harmonijnych proporcjach twarzy i klatki piersiowej, mocno zaznaczonych rysach, delikatnie skręconych włosach oraz torsie częściowo osłoniętym draperią. Powstało ono razem z popiersiem bliźniaczej siostry Apolla, Diany, bogini łowów, spod dłuta Edwarda Jelińskiego, autora m.in. rekonstrukcji rzeźb dla Łazienek Królewskich oraz figury Ateny przy bramie Uniwersytetu Warszawskiego.